Het verhaal van de ouders moet altijd worden gehoord in de Jeugdzorg – maar helaas

6

0 user and 6 guests have thanked.

Harriet Duurvoort

 Een steen op de maag na de beklemmende documentaire Alleen tegen de staat. Het raakt me zo diep, al die kafkaëske verhalen over volstrekte rechtenloosheid. Over gewone, onschuldige burgers, vaak alleenstaande moeders en hun kinderen, die zulk ongelofelijk onrecht aan gedaan is. In de toeslagenaffaire en in het kielzog daarvan ook de Jeugdzorg, waar het eveneens ernstig gesteld is met de rechtsbescherming van burgers die te vaak bij voorbaat verdacht zijn.

Een voorbeeld is de zaak waarover RTV Utrecht vorige week berichtte, naar aanleiding van een recente uitspraak van de Klachtencommissie Jeugd Midden Nederland: bij een uithuisplaatsing van een 7-jarige jongen zou het oordeel zijn gebaseerd op een verkeerd dossier. ‘Bij de vergadering waar over de jongen beslist werd, heeft een psycholoog het dossier van een hele andere Karel voorgelezen’, aldus de Klachtencommissie, die bevestigt dat de verwisseling van invloed is geweest op de uithuisplaatsing.

De betrokken bestuurder, Paul Janssen van SAVE Jeugdbescherming/ Samen Veilig Midden Nederland, kon vanwege de privacy niet ingaan op de casus. Toch wilde hij in dit geval melden ‘dat het verhaal aannames bevat die vooral schadelijk zijn voor de betreffende jongen, maar ook voor het werk van de jeugdbescherming en haar (potentiële) cliënten.’ Het geschetste beeld ‘is gebaseerd op onjuiste aannames en leidt tot een volstrekt onnavolgbare conclusie van RTV Utrecht dat het verkeerde kind uithuisgeplaatst zou zijn.’ Janssen heeft daarom bij de eindredacteur van RTV Utrecht aangedrongen op een rectificatie. Opmerkelijk, want niet RTV Utrecht trekt de ‘onnavolgbare conclusie’ dat het verkeerde kind uit huis is geplaatst, maar de Klachtencommissie, na beoordeling van de casus. De omroep doet hiervan slechts verslag. Het is de we-gaan-er-met-gestrekt-been-inhouding die helaas zo vaak, uitzonderingen daargelaten, in deze sector wordt gezien. Geen bescheiden, onderzoekende, zelfkritische houding.

De toeslagenaffaire was niet aan het licht gekomen zonder journalisten die naar burgers luisterden en onvermoeibaar tegels lichtten om de waarheid boven tafel te krijgen en wereldkundig te maken. Het is de taak van de journalistiek overheid(sinstanties) te onderzoeken, kritisch te volgen en ter verantwoording te roepen. Media zijn geen pr-vehikel om het door schandalen gehavende blazoen van organisaties op te poetsen.

‘Uithuisplaatsing is een maatregel die diep ingrijpt, voor de ouders, het kind en de omgeving’, reageerde minister Grapperhaus op vragen over deze casus. ‘Dat moet met de grootst mogelijke zorgvuldigheid gebeuren.’ Daarvoor worden volgens de minister de nodige voorzorgsmaatregelen getroffen. Zo moet er onder meer altijd hoor- en wederhoor worden toegepast, zodat het verhaal van de ouders ook altijd wordt gehoord.

Daarvan is helaas structureel weinig sprake. Onlangs weer toonde Follow the Money aan dat ingrijpende kinderbeschermingsmaatregelen regelmatig worden genomen op grond van rammelende rapportages. Dat de jeugdbescherming goed werk doet, neemt niet weg dat er bij honderden casussen iets misgaat. Zie onder meer de documentaire Goede moeders en het boek Kinderen van de Staat. De wanhoopskreten van jeugdrecht- advocaten, die al in 2008 ‘grote zorgen’ uitten. ‘Uithuisplaatsing is geen ultimum remedium meer, maar een voorbehoedsmiddel.’ Luister ook naar de belangenverenigingen van ouders met zorgintensieve kinderen, Balans en BVIKZ, die honderden casussen verzamelden van kinderen die geen passend onderwijs kregen en te maken kregen met dwang en drang, ondertoezichtstellingen en uithuisplaatsingen. Luister naar de toeslagenslachtoffers.

Gelukkig is er een kentering. Eerder deze week stelde de Raad voor Strafrechtstoepassing en Jeugdbescherming dat kinderen en ouders een betere bescherming moeten krijgen als de jeugdbescherming ingrijpt.

Intussen scherpte Jeugdzorg Nederland juist de ontvankelijkheidsbeoordeling in het tuchtrecht aan, zodat professionals en organisaties minder worden belast met klachten van een groep ‘cliënten die vaak klaagt’, aldus ministers De Jonge (VWS) en Dekker (Rechtsbescherming) in 2019 in de evaluatie Jeugdwet. ‘De Belastingdienst heeft zo’n aanpak ontwikkeld. Jeugdzorg Nederland verkent met de Belastingdienst of een dergelijke aanpak ook behulpzaam kan zijn binnen de Jeugdzorg.’

Nota bene. Geen wonder dat critici stellen dat de misstanden in de Jeugdzorg vergelijkbaar zijn met de toeslagenaffaire. Een doofpot die geopend moet worden.

Harriet Duurvoort is publicist.

 volkskrant

 

Tags: jeugdzorg, belastingdienst, Harriët Duurvoort, klachtencommissie

Comments powered by CComment

Articles - FJ Related Plus