Irene Hemelaar, grondlegger LesBian Pride, vriendin, zus, activist: #IAMPROUD

3

0 user and 3 guests have thanked.

 Een glimlach manifesteert zich breed op het scherm. Haar ogen draaien gelijk omhoog. 'Een harde werker - vriendin - zus - activist – tegenwoordig ook onderzoeker - en ik zing, al 16 jaar iedere maand bij café Saarein. Sinds Corona doe ik dit online om – met succes - crowdfunding te realiseren voor Saarein.'  

Coming out:
'mijn vier oudere broers juichten dat ik niet met een man thuis zou komen'

Een inkoppertje voor mij Irene, want je haalt activisme aan....
‘Gelijke kansen en rechten voor iedereen begon met lesbische zichtbaarheid. Toen mijn activisme startte, zo rond 2005, werd iedereen die niet hetero was nog op de hoop “homo” gegooid, terwijl onze community voor nog geen 50% uit homo’s bestaat. Was er een lesbisch flamingostel dat een ei uitbroedde en haalde dit het NOS-journaal, dan mocht Henk Krol, toen hoofdredacteur van de Gaykrant, weer komen opdraven. Zo ergerlijk. Sinds die tijd is er behoorlijk wat verbeterd in de zichtbaarheid van vrouwen binnen de regenboog-community. Niet alleen witte vrouwen, maar ook steeds meer vrouwen van kleur.’
Hoe was je coming-out en hoe oud was je?
‘Ik was 19 toen ik zeker wist dat ik op vrouwen viel. Ik werd hoteldebotel verliefd en heb het toen eigenlijk gelijk aan iedereen verteld. Mijn moeder stelde me voor om het aan mijn vader, een wat conservatieve man, te vertellen. Ik vond dat, wat laf, wel makkelijk. Hij belde me op en zei me dat hij zich vooral zorgen maakte niet over mij, maar over de omgeving. Ik zou bovendien altijd zijn “troelepetoel” zijn.” Mijn vier oudere broers juichten dat ik niet met een man thuis zou komen, want dat zijn – in hun woorden – “allemaal klootzakken”.


Mijn persoonlijke doelstelling was de Pride inclusief te maken voor de hele community

Wat is en wat betekent de Pride voor je, en hoe ben je er terecht gekomen?
'De Pride betekent heel veel voor mij! In 2007 organiseerde ik met Stichting OndersteBoven voor het eerst een vrouwenboot, De Trotse Lesboot. Op de 80 boten in de parade was er de jaren daarvoor standaard maar één vrouwenboot, die van voormalig vrouwencafé Vivelavie. Na de euforie van de deelname wilden we meer, en zo benaderde ik twee organisaties die ik op het internet had gevonden en die allebei beweerden de Pride te organiseren.’

’Vanwege die onduidelijkheid vroeg ik in mei 2008 Carolien Gehrels, toen wethouder in Amsterdam, of zij niet ook vond dat er in het reguliere programma van Pride meer aanbod voor vrouwen moest zijn, dan slechts één feest. Zij zorgde er toen voor dat ik met de juiste organisatie in contact kwam. Dus die zomer zat ik met toenmalig ProGay-voorzitter Frank van Dalen aan tafel en in oktober trad ik als secretaris toe tot het bestuur van de stichting. Het jaar daarop, 2009 organiseerde ik samen met Inga Mielitz en Agnita Vriend de eerste LesBian Pride.

‘Tot 2016 ben ik verbonden geweest aan de Pride in verschillende rollen, de laatste paar jaar als directeur LHBTI-emancipatie. Met de komst van LesBian Pride, tegenwoordig Women & Pride, kwam er ruimte voor andere groepen uit onze community waar tot dan toe in de organisatie een blinde vlek voor was. Biseksuelen meldden zich, sinds 2014 maakt Trans Pride onderdeel uit van het festival. Zo ontwikkelde het festival zich en tot een plek voor iedereen. Tijdens EuroPride 2016 deed de Intersekse community voor het eerst mee, waarmee mijn persoonlijke doelstelling om de Pride inclusief te maken voor de hele community was behaald. Toen was het ook tijd om te vertrekken.’

Er zijn altijd mensen die het anders willen, en daar is altijd ruimte voor

'Maar natuurlijk waren we er toen ook nog niet. De community is altijd in beweging. Pride in Amsterdam was bovendien een relatief wit verhaal. Ik vind het prachtig om te zien dat mensen van kleur de laatste paar jaar hun plek gingen opeisen met Black Pride en nu ook Colourful Pride.'

Pride betekent voor mij ook de verantwoordelijkheid om zo inclusief mogelijk te willen zijn. Klasse - opgroeien in welvaart - wie je ouders zijn - in wat voor nest je geboren bent - zijn bepalend op je pad. Mensen van kleur en witte mensen, mensen met een handicap, jong en oud, atheïst of gelovig… de zon schijnt voor iedereen en iedereen heeft recht op een plek onder de zon. Alleen is het voor sommige groepen lastiger om hun plek in de zon te pakken en is het daarom belangrijk dat deze groepen ook mee bepalen.’

‘De Pride-organisatie heeft op dat vlak de laatste jaren grote stappen gezet. Dat neemt niet weg dat je het eenvoudigweg nooit goed kunt doen voor iedereen. Dat is wel een van de wijze lessen van 8 jaar Pride voor me geweest. Hoe je ook je best doet, er zijn altijd mensen die het anders willen. En dat is dan ook weer het mooie van Pride; daar is altijd ruimte voor.’



Waar ben je trots op?
‘Het vermogen van onze community om zichzelf steeds opnieuw weer uit te vinden. Om bij verandering niet altijd en masse standaard met de hakken in het zand te gaan, maar de armen steeds wijder open te spreiden om iedereen te omarmen. De toegankelijkheid van Pride voor de hele community is een voorwaarde voor het welslagen van het festival. En ik ben trots op mijn bijdrage die ik daaraan heb kunnen leveren, en nu ook lever.’

Wat is je wens of doel?
‘Dat iedereen gelijke rechten en kansen heeft, wat betekent dat ik blijf doen wat ik doe. Ik werk onder andere aan diversiteit en inclusie bij vakbond FNV. Ik verricht onderzoek voor de gemeente Amsterdam over discriminatie en uitsluiting van LBTQI+ vrouwen en non binaire mensen. In dit onderzoek gaat het bijvoorbeeld om dat je veilig over straat kunt, een veilige werkplek hebt, maar ook een veilig thuis. Vrouwen die op vrouwen vallen of trans vrouwen hebben weer met andere uitsluitingsmechanismen te maken dan bijvoorbeeld homomannen of cis mensen.’

Hoe zie je de toekomst?
‘Ik denk dat conservatieve, vaak paternalistische religieuze stromingen die beschikken over veel geld steeds meer terrein zullen winnen in de wereld, zoals ze nu ook al doen. Ik zie de toekomst dan ook als heel spannend en niet perse rooskleurig voor onze community. Er is een stevig links progressief en solidair geluid nodig om extreemrechts populisme tegen te gaan. Ik ben blij dat steeds meer mensen zich realiseren dat het persoonlijke politiek is.'

'Dat wordt vaak laatdunkend afgedaan als identiteitspolitiek, maar politiek gaat over jou, en welke mate aan kansen jou gegeven worden. Ik zie hoop in bewegingen als Black Lives Matter, Women’s March die grote menigten op de been krijgen en misstanden in ongelijkheid aan de kaak stellen. Die doen mijn hart sneller kloppen. Hoe dan ook zal ik tot het gaatje gaan om de barricaden te blijven beklimmen, en er te blijven staan!’

Gaynews

Tags: Irene Hemelaar

Comments powered by CComment

Articles - FJ Related Plus